Όλες οι εξετάσεις
Κωδ. 554

Wright Συγκολλητινοαντίδραση

01 Κλινική χρησιμότητα


Ως η πλέον κοινή και απλή εξέταση για τη διάγνωση της βρουκέλωσης

02 Πληροφορίες δείγματος

Ορός που συλλέγεται σε συνήθη σωληνάρια δειγματοληψίας ή σε σωληνάρια που περιέχουν γέλη διαχωρισμού. Αποχωρίζεται τον ορό από το θρόμβο ή τα κύτταρα εντός 90 λεπτών και συντηρείται σε πλαστικό σωληνάριο χωρίς την δυνατότητα πολλαπλών κύκλων κατάψυξης-απόψυξης του δείγματος. Δείγματα πλάσματος (EDTA, λιθιούχου ηπαρίνης και νατριούχου ηπαρίνης), είναι επίσης αποδεκτά υπό τις ίδιες συνθήκες διαχείρισης και αποθήκευσης.

Μη αποδεκτό δείγμα:Δείγματα αιμολυμένα, υπερλιπαιμικά, ή ικτερικά καθώς και θέρμο- αδρανοποιημένα είναι μη αποδεκτά

Μεταφορά Δείγματος:0,5 mL σε συνθήκες ψύξης (2-8 °C)

03 Σταθερότητα δείγματος

15-25°C

48 ώρες

❄ 2-8°C

5 ημέρες

❄❄ -20°C

1 έτος

04 Τιμές αναφοράς

Εκφράζονται  σε τίτλο που  προσδιορίζεται  μέσω διαδοχικών αραιώσεων

ΑξιολόγησηΤίτλος Wright
Αρνητικό<1/40

05 Μέθοδος

Συγκολλητινοαντίδραση

06 Παρατηρήσεις

H συγκολλητινοαντίδραση Wright είναι η πλέον κοινή και απλή εξέταση για τη διάγνωση της βρουκέλωσης και ανιχνεύει αντισώματα κατά του S-LPS. Επειδή η αντίδραση Wright υπολογίζει τη συνολική ποσότητα των αντισωμάτων, δεν διακρίνει την οξεία από τη χρόνια νόσο και τις υποτροπές της.

Η  αντίδραση Wright ανιχνεύει  τα ολικά αντισώματα έναντι της Brucella melitensis και Brucella abortus αλλά δεν ανιχνεύει τα αντισώματα κατά της Β. suis.

Τα ψευδώς θετικά αποτελέσματα της συγκολλητινοαντίδρασης Wright οφείλονται σε διασταυρούμενες αντιδράσεις της βρουκέλας τύπου S-LPS με Yersinia enterocolitica O:9,Escherichia hermanni, Escherichia coli O:157, Salmonella O:30, Stenotrophomonas maltophila, Vibrio cholerae O:1, Francisella tularensis, Xanthomonas maltophilia και Afipia clevelandensis. Οι διασταυρούμενες αντιδράσεις οφείλονται στην ομοιότητα των συστατικών των λιποπολυσακχαριτών (LPS) της βρουκέλας και των παραπάνω μικροβίων (συγκεκριμένα, στην παρουσία των αλυσίδων τύπου Ο στο μόριο των LPS).

Ένας τίτλος αντισωμάτων ≥1/160 (≥1/320 σε περιοχές όπου ενδημεί η νόσος) θεωρείται ενδεικτικός παλαιότερης ή ενεργού νόσου. Η σταδιακή αύξηση του τίτλου των αντισωμάτων, όταν υπάρχουν κλινικά συμπτώματα, υποδηλώνει πρόσφατη λοίμωξη από βρουκέλα.

Σε υποψία πρωτοδιαγνωσμένης βουρκέλλωσης συνιστάται επιπλέον ο ορολογικός έλεγχος και των τριών αντισωμάτων IgA, IgM και ΙgG έναντι του μικροβίου.

Τα ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα στις χαμηλές αραιώσεις οφείλονται στην παρουσία ατελώς δεσμευτικών αντισωμάτων. Το φαινόμενο είναι γνωστό ως «φαινόμενο προζώνης».

Για  να θεωρηθεί αρνητικό ένα αποτέλεσμα πρέπει να εξετάζονται διαδοχικές αραιώσεις >1/640.