01 Κλινική χρησιμότητα
Αξιολόγηση της διαιτητικής ανεπάρκειας του ψευδαργύρου
02 Πληροφορίες δείγματος
Ορός που συλλέγεται σε συνήθη σωληνάρια δειγματοληψίας ή σε σωληνάρια που περιέχουν γέλη διαχωρισμού χωρίς αιμόλυση και έντονη λιπαιμοκότητα, τηρώντας τις γενικές προφυλάξεις για τη φλεβοπαρακέντηση. Αποχωρίζεται τον ορό από το θρόμβο ή τα κύτταρα εντός 45 λεπτών και συντηρείται σε πλαστικό σωληνάριο Υπάρχει δυνατότητα 3 κύκλων κατάψυξης-απόψυξης του δείγματος. Τα κατεψυγμένα δείγματα πρέπει να αναμειγνύονται πλήρως μετά την απόψυξη με ήπια ανακίνηση, και να φυγοκεντρούνται πριν από την ανάλυση αν περιέχουν ίζημα η σωματιδιακή ύλη που μπορεί να αναπτύχθηκε από τη διαδικασία της απόψυξης. | Μη αποδεκτό δείγμα:Αιμολυμένο δείγμα, επιμόλυνση με χηλικές ενώσεις, όπως το EDTA, οι οποίες οδηγούν σε ψευδώς χαμηλές τιμές μέτρησης για τη συγκέντρωση του ψευδαργύρου | Μεταφορά Δείγματος:0,5 mL ως ελάχιστος όγκος σε θερμοκρασία 2-8°C |
03 Σταθερότητα δείγματος
15-25°C 3 ημέρες | ❄ 2-8°C 7 ημέρες | ❄❄ -20°C 30 ημέρες |
04 Τιμές αναφοράς
Σε μg/dL 50 – 120
05 Μέθοδος
Φωτομετρική με χρήση ως χρωμογόνου συστατικού 5-Br-PAPS
06 Παρατηρήσεις
Αυξημένα επίπεδα ψευδαργύρου είναι ήσσονος κλινικού ενδιαφέροντος. Η μόνη γνωστή επίδραση της υπερβολικής πρόσληψης ψευδαρ-γύρου σχετίζεται με το γεγονός ότι ο ψευδάργυρος επηρεάζει την απορρόφηση του χαλκού, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε υποχαλκαιμία.
Αιμολυμένα δείγματα θα προκαλέσουν μια ψευδή αύξηση των επιπέδων ψευδαργύρου στον ορό