Όλες οι εξετάσεις
Κωδ. 214

Πρόσληψη Θυρεοειδικών Ορμονών (TU)

01 Κλινική χρησιμότητα


Σε συνδυασμό με την δοκιμασία της ολικής T4 ορού για να προκύψει ο Δείκτης Ελεύθερης Θυροξίνης (FTI), ως βοήθημα στην αξιολόγηση της λειτουργίας του θυρεοειδούς.

02 Πληροφορίες δείγματος

Ορός που συλλέγεται σε συνήθη σωληνάρια δειγματοληψίας ή σε σωληνάρια που περιέχουν γέλη διαχωρισμού. Ο ορός αποχωρίζεται με φυγοκέντρηση εντός μίας ώρας και δείγμα ορού συντηρείται σε πλαστικό σωληνάριο.

Μη αποδεκτό δείγμα:Δείγματα με μικροβιακή μόλυνση, θερμική αδρανοποίηση, δείγματα που περιέχουν ορατά ξένα στοιχεία, ή δείγματα με έντονη αιμόλυση και λιπαιμικότητα.

Μεταφορά Δείγματος:0,5 mL ως ελάχιστος όγκος σε θερμοκρασία 2-8°C

03 Σταθερότητα δείγματος

15-25 °C

6 ώρες

❄ 2-8°C

48 ώρες

❄❄ -20°C

30 ημέρες

04 Τιμές αναφοράς

Κλινική κατάστασηΑναλογία TU% TU
Ευθυρεοειδισμός0,75 – 1,2322,5–37,0

05 Μέθοδος

CLIA

06 Παρατηρήσεις

Οι θυρεοειδικές ορμόνες τριϊωδοθυρονίνη (T3) και θυροξίνη (T4) δεσμεύονται κυρίως στη θυρεοδεσμευτική σφαιρίνη (TBG) και, σε μικρότερο βαθμό, στη θυρεοδεσμευτική προαλβουμίνη (TBPA) και την αλβουμίνη. Ο προσδιορισμός TUp μετρά τον αριθμό των μη κατειλημμένων θέσεων δέσμευσης σε αυτές τις πρωτεΐνες και αποτελεί έμμεσο δείκτη της κατάστασης του θυρεοειδούς.

Η πρόσληψη θυρεοειδικών ορμονών (TU, T Uptake) και η ολική T4 χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση της ποσότητος της ελεύθερης T4 στην κυκλοφορία. Η εκτίμηση ή ο δείκτης ελεύθερης θυροξίνης (FTI) είναι μια κανονικοποιημένη μέτρηση που παραμένει σχετικά σταθερή σε υγιή άτομα και αντισταθμίζει τα παθολογικά επίπεδα πρωτεϊνών δέσμευσης, τα οποία μπορούν να παρουσιαστούν σε πολλές διαφορετικές σωματικές καταστάσεις.

Οι τιμές του προσδιορισμού T Uptake αποτελούν συνάρτηση της ικανότητας σύνδεσης της ορμόνης του θυρεοειδούς στον ορό. Ορισμένες συνθήκες ενδέχεται να έχουν ως αποτέλεσμα μη φυσιολογικές τιμές του προσδιορισμού T Uptake ακόμα και όταν δεν υπάρχει δυσλειτουργία του θυρεοειδούς.

Τα φάρμακα ή οι σωματικές καταστάσεις που μεταβάλλουν τα επίπεδα TBG του ασθενούς ή τα φάρμακα που ανταγωνίζονται με την ενδογενή T4 και T3 για τις θέσεις δέσμευσης των πρωτεϊνών μεταβάλλουν τα αποτελέσματα T Uptake. Όταν ο ορός περιέχει υψηλά επίπεδα T3 ή T4, όπως συμβαίνει στον υπερθυρεοειδισμό, είναι διαθέσιμες λιγότερες μη κατειλημμένες θέσεις δέσμευσης. Αντίστροφα, στον υποθυρεοειδισμό, είναι διαθέσιμες περισσότερες θέσεις δέσμευσης.