Όλες οι εξετάσεις
Κωδ. 4018

Γλυκαγόνη (GLP)

01 Κλινική χρησιμότητα


Στη διάγνωση και παρακολούθηση του γλυκαγονώματος και άλλων όγκων που παράγουν γλυκαγόνη
Στην αξιολόγηση διαβητικών ασθενών με προβληματικά επεισόδια υπερ-ή υπογλυκαιμία

02 Πληροφορίες δείγματος

Συλλέγεται φλεβικό αίμα, τηρώντας τις γενικές προφυλάξεις για τη φλεβοπαρακέντηση, σε σωληνάριο αναστολέα πρωτεάσης, το οποίο περιέχει EDTA και απροτινίνη (0,04cc/mLEDTA) σύμφωνα με τις εργαστηριακές διαδικασίες που διασφαλίζουν την ακεραιότητα του δείγματος, σημειώνοντας απαραίτητα την ώρα της συλλογής. Αμέσως μετά τη συλλογή, αποχωρίζεται το πλάσμα από τα κύτταρα με φυγοκέντρηση του μείγματος και αφού τοποθετηθεί σε πλαστικό σωληνάριο μετά το διαχωρισμό, καταψύχεται αμέσως σε θερμοκρασία ≤-15°C.

Μη αποδεκτό δείγμα:Δείγματα που μεταφέρονται σε γυάλινα σωληνάρια

Μεταφορά Δείγματος:1 mL ως ελάχιστος όγκος σε θερμοκρασία ≤-15°C

03 Σταθερότητα δείγματος

❄❄ ≤-15°C

Για 3 μήνες, χωρίς δυνατότητα πολλαπλών κύκλων κατάψυξης –απόψυξης

04 Τιμές αναφοράς

Σε  ng/L

Αυτή η μέθοδος έχει τυποποιηθεί έναντι του παρασκευάσματος αναφοράς ST 69/194 του Π.Ο.Υ.

Ηλικία

Άνδρες-Γυναίκες

Ενήλικες

< 208

05 Μέθοδος

RIA μετά από εκχύλιση

06 Παρατηρήσεις

Γλυκαγόνη είναι ένα  πολυπεπτίδιο μονής αλύσου αμινοξέων που οι κύριες περιοχές παραγωγής του είναι ο υποθάλαμος και τα α-κύτταρα των νησιδίων του Langerhans του παγκρέατος. Η λειτουργία του υποθαλάμου γλυκαγόνης είναι ελλιπώς  κατανοητή και προς το παρόν δεν υπάρχουν κλινικές παθήσεις του υποθαλάμου  λειτουργία γλυκαγόνης έχουν οριστεί. Η παγκρεατική γλυκαγόνη εκκρίνεται α-κύτταρα των νησιδίων του Langerhans του παγκρέατος ως απάντηση στην υπογλυκαιμία, με επακόλουθη αύξηση  στη συγκέντρωση της γλυκόζης στο αίμα. Αντίθετα, η έκκριση γλυκαγόνης αναστέλλεται, όταν το σάκχαρο του αίματος είναι αυξημένο.

Τα αυξημένα επίπεδα της γλυκαγόνης σε περίπτωση απουσίας υπογλυκαιμίας μπορεί να  υποδεικνύουν την παρουσία ενός όγκου  που εκκρίνει γλυκαγόνη.  Η επιτυχής αντιμετώπιση του  όγκου  που εκκρίνει γλυκαγόνη συμβάλλει  στην ομαλοποίηση των επιπέδων γλυκαγόνης.

Μείωση ή απουσία απάντησης γλυκαγόνης σε υπογλυκαιμία μπορεί να  παρατηρηθεί σε διαβήτη τύπου Ι (ινσουλινοεξαρτώμενο διαβήτη) και μπορεί να  συμβάλλει σε σοβαρές  και παρατεταμένες υπογλυκαιμικές αντιδράσεις.