Ελεύθερα Λιπαρά Οξέα Ολικά

Αξιολόγηση της μεταβολικής κατάστασης ατόμων με ενδοκρινοπάθειες
Ως βοήθημα για την θεραπεία ασθενών με μεταβολικό σύνδρομο λόγω της συσχέτισης τους με την αντίσταση στην ινσουλίνη και κατά συνέπεια τον επαπειλούμενο καρδιαγγειακό κίνδυνο
Στη παρακολούθηση της ρύθμισης του σακχαρώδους διαβήτη

Ορός που συλλέγεται σε συνήθη σωληνάρια δειγματοληψίας ή σε σωληνάρια που περιέχουν γέλη διαχωρισμού χωρίς έντονη αιμόλυση και λιπαιμοκότητα. Αποχωρίζεται τον ορό από το θρόμβο ή τα κύτταρα εντός 45 λεπτών και συντηρείται σε πλαστικό σωληνάριο. Δεν υπάρχει δυνατότητα πολλαπλών κύκλων κατάψυξης-απόψυξης του δείγματος.

Μη αποδεκτό δείγμα:Αιμολυμένα, λιπαιμικά, ικτερικά και μη καταψυγμένα δείγματα .Ο καθυστερημένος διαχωρισμός και κατάψυξη του δείγματος οδηγεί σε σημαντική αύξηση της συγκέντρωσης λιπαρών οξέων

Μεταφορά Δείγματος:Σε θερμοκρασία ≤-15°C

❄❄ -20°C

30 ημέρες

Σε mg/dL(mg/dL x 0.035 → mmol /L)

≥16 ετών: 0,5 – 23,5 mg/dL

Ενζυματική χρωματομετρική

Τα ελεύθερα λιπαρά οξέα σχηματίζονται από τη διάσπαση των λιποπρωτεϊνών και των τριγλυκεριδίων. Όλα εκτός από 2- 5% των λιπαρών οξέων στον ορό είναι εστεροποιημένα.  Τα μη  εστεροποιημένα ή ελεύθερα  λιπαρά οξέα (ΝΕFA) είναι προσδεδεμένα σε πρωτεΐνη.  Η ποσότητα των ελεύθερων λιπαρών οξέων  στον ορό αυξάνεται μετά από ένα λιπαρό γεύμα, αλλά τείνει να μειώνεται μετά συνήθη γεύματα.

Τα επίπεδα είναι αυξημένα σε παχυσαρκία και σε πάσχοντες από σακχα-ρώδη διαβήτη. Έτσι, αυξημένα επίπεδα των FFAs στο πλάσμα των FFAs δεν είναι μόνο μια κύρια αιτία της αντίστασης ινσουλίνης στους σκελετικούς μυς και στο ήπαρ, αλλά μπορούν, εξάλλου, να διαδραματίσουν έναν ρόλο στην παθογένεση της στεφανιαίας νόσου.