Αντισώματα IgG Έναντι του Ενδογενούς Παράγοντα (αντι-IF)

Διαφοροδιάγνωση κακοήθους αναιμίας από άλλες μεγαλοβλαστικές αναιμίες
Στη διερεύνηση ασθενών με χαμηλά επίπεδα βιταμίνης Β12

Ορός που συλλέγεται σε συνήθη σωληνάρια δειγματοληψίας ή σε σωληνάρια που περιέχουν γέλη διαχωρισμού. Αποχωρίζεται τον ορό από το θρόμβο ή τα κύτταρα εντός 45 λεπτών και συντηρείται σε πλαστικό σωληνάριο. Δεν υπάρχει δυνατότητα πολλαπλών κύκλων κατάψυξης-απόψυξης του δείγματος. Τα δείγματα πρέπει να αναμιγνύονται πλήρως μετά την απόψυξη με ήπια ανακίνηση, και να φυγοκεντρούνται πριν από την ανάλυση αν περιέχουν ίζημα η σωματιδιακή ύλη που μπορεί να αναπτύχθηκε από τη διαδικασία της απόψυξης.

Μη αποδεκτό δείγμα:Δείγματα με μικροβιακή μόλυνση, θερμική αδρανοποίηση ,δείγματα που περιέχουν ορατά ξένα στοιχεία ή δείγματα με έντονη αιμόλυση και λιπαιμικότητα

Μεταφορά Δείγματος:0,5 mL ως ελάχιστος όγκος σε θερμοκρασία 2-8°C

15-25°C 8 ώρες

❄ 2-8°C 7 ημέρες

❄❄ -20°C 60 ημέρες

Εκφράζονται σε U/mL.

CLIA

Τα αρνητικά αποτελέσματα για αντισώματα τύπου Ι έναντι του ενδογενούς παράγοντα δεν αποκλείουν την κακοήθη αναιμία αφού σχεδόν στο 50% των ασθενών με κακοήθη αναιμία δεν ανιχνεύονται αυτά τα αντισώματα.

Μαζί με άλλα κλινικά και εργαστηριακά δεδομένα, ένα θετικό αποτέλεσμα αντισωμάτων ενδογενούς παράγοντα μπορεί να βοηθήσει στη διάκριση της αυτοάνοσου κακοήθους αναιμίας από άλλες μεγαλοβλαστικές αναιμίες, καθώς και στη διάκριση της ατροφικής γαστρίτιδας τύπου A από άλλες μορφές μη ειδικής ιστολογικής γαστρίτιδας

Η παρουσία αντισωμάτων έναντι των γαστρικών τοιχωματικών κυττάρων (ΑPCA) μπορεί να είναι ή να μην είναι σύμφωνη με εκείνη των αντισωμάτων κατά του ενδογενή παράγοντα, τα ΑPCA αποτελούν διαγνωστικό παράγοντα για την αυτοάνοση γαστρίτιδα και όχι για την κακοήθη αναιμία.

Οι τιμές του ενδογενούς παράγοντα που αποκτήθηκαν με διαφορετικές μεθόδους ανάλυσης του κατασκευαστή μπορεί να μην χρησιμοποιηθούν αμοιβαία. Το μέγεθος των αναφερόμενων επιπέδων του IgG δεν μπορούν να συσχετιστούν με την τελευταία τιτλοποίηση.