01 Κλινική χρησιμότητα
Στη διάγνωση «αυτοάνοσων» ενδοκρινικών διαταραχών και του ινσουλι-νοεξαρτώμενου διαβήτη
Στην αναγνώριση ατόμων που διατρέχουν κίνδυνο ανάπτυξης σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1
02 Πληροφορίες δείγματος
Ορός που συλλέγεται σε συνήθη σωληνάρια δειγματοληψίας ή σε σωληνάρια που περιέχουν γέλη διαχωρισμού. Αποχωρίζεται τον ορό από το θρόμβο ή τα κύτταρα εντός 45 λεπτών και συντηρείται σε πλαστικό σωληνάριο. Δεν υπάρχει δυνατότητα πολλαπλών κύκλων κατάψυξης-απόψυξης του δείγματος. Τα δείγματα πρέπει να αναμιγνύονται πλήρως μετά την απόψυξη με ήπια ανακίνηση, και να φυγοκεντρούνται πριν από την ανάλυση αν περιέχουν ίζημα η σωματιδιακή ύλη που μπορεί να αναπτύχθηκε από τη διαδικασία της απόψυξης. | Μη αποδεκτό δείγμα:Δείγματα με μικροβιακή μόλυνση, θερμική αδρανοποίηση ,δείγματα που περιέχουν ορατά ξένα στοιχεία ή δείγματα με έντονη αιμόλυση και λιπαιμικότητα | Μεταφορά Δείγματος:0,5 mL ως ελάχιστος όγκος σε θερμοκρασία 2-8°C |
03 Σταθερότητα δείγματος
15-25°C 8 ώρες | ❄ 2-8°C 7 ημέρες | ❄❄ -20°C 60 ημέρες |
04 Τιμές αναφοράς
<28 U/mL
05 Μέθοδος
CLIA
06 Παρατηρήσεις
Τα επίπεδα των ΙCAς ελαττώνονται σταδιακά μετά την κλινική εμφάνιση του διαβήτη και αρνητικοποιούνται μετά από 2-10 έτη